یا رفیق من لا رفیق له

شماره 5

روزه گرفتن!

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: همانا درهای آسمان در شب اول ماه رمضان باز می شود و تا آخرین شب بسته نمی شود.

به نظرم روزه گرفتن خیلی کار سختی نیست؛ شاید اصلا کار نباشد یعنی یک عمل مستقل نباشد. بیشتر ترک عمل به حساب می آید؛ نخوردن، نیاشامیدن، سر زیر آب فرو نبردن و ...! یعنی بیشتر به نظر می رسد که روزه یک مجموعه از غمل نکردن ها به اضافه یک نیت می باشد!

خیلی فکر کردم که چرا وقتی زمان مهمانی و ضیافت خدا فرا می رسد، خدا اینطوری از بندگانش پذیرایی می کند و به آنها اینگونه دستور می دهد؟! مثل اینکه کسی شما را به خانه اش دعوت می کند اما از شما می خواهد که هیچ کاری نکنی!!!

شاید یک دلیلش این باشد که ما کل سال را هر گاری که خواسته ایم انجام دادیم اما این یک ماه تمام خودسازی ما فقط انجام ندادن است و بس! دیدی گفتم روزه گرفتن کار سختی نیست!!!

امضاء: رفیق

یا رفیق من لا رفیق له

شماره 4

در جستجوی راه حل ...

بعضی از رفقا شاید تصور کنند که ما هم مثل دیگران فقط بلدیم از مسئله حجاب انتقاد کنیم و از راه حل خبری نیست! اما جهت آگاهی این دسته از دوستان، به ذهن این حقیر چند راه حل رسید که می خواهم با عزیزان در میان بگذارم. اما قبل از آن باید یک نکته را متذکر بشوم و آن اینکه:

ما و تمامی مسئولین باید نگاهمان را به مقوله حجاب تغییر دهیم. حجاب را واقعا محصور در چادر و روسری ندانیم. چقدر تابه حال در مورد حجاب آقایان در جامعه کار شده است؟ در حالی که نوع نگاه هم یک نوع حجاب است که قبل از آیه معروف حجاب برای زنان (همان آیه ای که حسن آقا در موردش بحث کرد)، خداوند به مردان تذکر می دهد که نگاهتان را درست کنید!

باید دقت کنیم که حجاب یک مقول بسیط است نه فقط یک چادر و روسری! به طور مثال همین مقوله تفکیک جنسیتی در دانشگاهها که این روزها بسیار داغ هم شده است؛ کار خیلی خوبی است البته اگر انجام بشود. اما اگر این کار به تنهایی انجام شود فایده چندانی ندارد، زیرا کسی که دنبال دوستی با جنس مخالف است؛ حال اگر در دانشگاه میسر نشد، در خارج از دانشگاه به آن می پردازد!

اما راه حل ها:

1) تبیین و رواج فرهنگ حجاب در تمامی مقاطع تحصیلی حتی دبستانها

2) پاسخ به شبهات درباره حجاب در دبیرستان ها و دانشگاهها از طریق کتب و مقالات و سخنرانی ها و کرسی های آزاد اندیشی

3) برخورد مناسب با فرهنگ بدحجابی در جامعه (که به نظر من این وظیفه ستاد امربه معروف و نهی از منکر می باشد)

4) تفکیک جنسیتی در دانشگاهها

5) کاهش درصد ورود دختران به دانشگاهها

و ...

امضاء: رفیق

 

یا رفیق من لا رفیق له

شماره 3

سلام خدمت همه رفقا

دعاگوی همه رفقا در کربلای معلا بودیم ...

ان شاءالله که توفیق بشود دوستان هم خدمت اربابمون ابی عبدالله (علیه السلام) برسند

دعا کنید که اجازه بدند که یک زیارت دسته جمعی با هم برویم ...

یاد یک حرف زیبا از شهید آوینی در مورد کربلا افتادم:

 «... و كربلا را تو مپندار كه شهري است در ميان شهرها و نامي است در ميان نام‌ها؛ كربلا حرم حق است و هيچ كس را جز ياران امام حسين (ع) راهي به سوي حقيقت نيست.»

رفقا کربلا رفتن شاید زیاد سخت نباشد اما کربلایی ماندن خیلی سخت است. سعی کنیم کربلایی باشیم هرچند اگر تا به حال کربلا هم نرفته باشیم؛ چون جایگاه کربلا در قلبهاست ...

التماس دعا

امضاء: رفیق

یا رفیق من لا رفیق له

شماره : 2

حجاب اجباری ...؛ بله!

شاید به نظر بعضی ها این درست نباشد که به زور سر دختر ها چادر سر کنیم و به وسیله زور حجاب را در جامعه رواج بدهیم اما نظر من این است که اتفاقا باید اجباری باشد! البته مثل بعضی ها بدون دلیل نمی گم و برای این نظرم دلیل هم دارم. اما قبلش اجازه بدهید یک نکته را توضیح بدهم.

وقتی می گوییم باید اجباری باشد به ذهن افراد این رسوخ می کند که باید چادر برداریم و بیفتیم دنبال دختران مردم و به زور چادر سرشان کنیم؛ اما منظور من از اجباری بودن؛ اجبار قانونی یا قضایی نیست! بلکه منظورم این است که حجاب باید در متن خود جامعه اجباری باشد؛ یعنی اینکه به صورت یک قانون نانوشته درآید یا ساده تر اینکه عرف جامعه باشد. یعنی اینکه خود مردم بخواهند که حجاب در متن جامعه شان پیاده شود؛ همانطور که در زمان پیامبر اکرم(ص) یا ابتدای انقلاب اسلامی خودمان قانون حجاب و عفاف نبود اما مردم خودشان حجاب را رعایت می کردند؛ اکنون نیز مردم بدون نیاز به نیروی فشار این را پذیرا باشند.

اما در مورد اینکه چرا باید به این شکل اجباری باشد باید عرض کنم که همه ما میدانیم که بی حجابی و بد حجابی یک نوع آلودگی برای محیط اجتماعی محسوب می شود بنابراین نباید اجازه داد که رواج پیدا کند. حدیث معروفی است که می گوید: «الانسان حریص علی ما منع» این بدان معنا نیست که اگر ما زنان جامعه را در پوشش قرار دادیم مردان رغبت بیشتری پیدا می کنند زیرا که منع شدند؛ بلکه بدین معناست که این منع اگر همراه با تخریک در جامعه باشد، رغبت ایجاد می کند.

دقیقا مثل جامعه کنونی ما! زیرا که از طرفی زنان باید پوشش داشته باشند و از طرفی با مقوله بد حجابی (روسری و دامن و مانتوی کوتاه و آرایش زنان در محیط عمومی) روبرو هستیم. در نتیجه چون که منع همراه با تحریک در جامعه وجود دارد، مردان به سمت زنان حریص می شوند و زنان نیز چون می بینند که مورد طلب چشمان مردان در جامعه قرار دارند، ذاتاً به سمت بد حجابی و احیاناً بی حجابی کشیده می شوند!

در نتیجه وقتی که در محیط عمومی جامعه بد حجابی و بی حجابی عامل تحریک برای فساد جامعه می شود، باید این آلودگی به هر نحوی برطرف شود. زیرا که جامعه توانایی ایستایی در برابر این تحریک را ندارد! اگر دقت کرده باشید مقوله بد حجابی تنها و تنها در جامعه ما دیده می شود. در کشورهای دیگر همه یا بی حجابند یا با حجاب!

امضا: رفیق   

 

   

حجاب؛ درد یا دردسر!

یا رفیق من لا رفیق له

شماره 1

فکر کنم که شما هم تا حالا به رابطه ی معکوس حجاب و گرما در کشور پی برده اید. هر سال که تابستان فرامی رسد یک دغدغه ای گوشه ذهن جامعه مذهبی کشور را فرا می گیرد ... حجاب یا بهتر بگویم برهنگی!

نمی خواهم در مورد حجاب و کار فرهنگی و ... صحبت کنم. بحمدالله چند سالی است که مسئولین خیلی محترم فرهنگی به فکر افتاده اند و یک سری کارهای فرهنگی (یا بهتر بگویم کارهای دهن پرکن) انجام می دهند. هر سال خردادماه که می رسد این مسئولین تازه به فکر می افتند که برای مسئله ی حجاب در داخل کشور چه کارهایی باید انجام شود. از سازمان تبلیغات گرفته تا شورای عالی انقلاب فرهنگی و ائمه جمعه و ... اما واقعا چقدر تاثیر داشته است؟ جز اینکه فضای کشور را متشنج میکند و سر و کله یک سری دعواها و اختلافات قدیمی بین مسئولین پیدا می شود؟! چیزی که فقط این وسط ذبح می شود حجاب است!!!

چند سال پیش تازه به فکر افتادند که یک قانون عفاف و حجاب درست کنیم؛ خب! آخرش چی شد؟؟؟ هیچی!!! بعد از آن هم دیدند کاری از پیش نمی رود و دوباره و دوباره و دوباره دست به دامان نیروی انتظامی و سردار رادان شدند. تا کی میتوانیم مهمترین دغدغه فرهنگی کشور را به دست نیروی انتظامی کشور حل کنیم؟ آیا نیروی انتظامی ما ارگان مناسبی برای کار فرهنگی است؟

گاهی اوقات با خودم فکر می کنم که مسئولین ما یا حجاب رو درست درک نکرده اند یا اصلا دغدغه ای به نام حجاب در گوشه ی اذهان مبارک وجود ندارد! چند وقت پیش بین اخبار خواندم که یکی از مسئولین انتظامی کشور آمار داده بودند که کلا 100 تا زن خیابانی و هرزه در تهران وجود دارد!!! از تعجب نمی دونم چی بگم؟!

یاد یک حدیث ار امام علی (علیه السلام) افتادم:

لا تری الجاهل الا مفرطاً أو مفرّطاً

امضا: رفیق